កេរ្តិ៍ដំណែលរបបខ្មែរក្រហម

បក្សកុម្មុយនីស្តកម្ពុជា (CPK), ដែលត្រូវបានស្គាល់ថាជាខ្មែរក្រហមបានកាន់កាប់ប្រទេសកម្ពុជានៅថ្ងៃទី 17 ខែមេសាឆ្នាំ 1975។ បក្សកុម្មុយនីស្តកម្ពុជាបានបង្កើតរដ្ឋនៃរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យនៅឆ្នាំ 1976 និងគ្រប់គ្រងប្រទេសរហូតដល់ខែមករាឆ្នាំ 1979។ អត្ថិភាពរបស់គណបក្សនេះត្រូវបានរក្សាជាការសម្ងាត់ រហូតដល់ឆ្នាំ 1977 ហើយគ្មាននរណាម្នាក់នៅខាងក្រៅបក្សកុម្មុយនិស្តកម្ពុជាបានដឹងថាអ្នកដែលជាមេដឹកនាំ របស់នោះទេ (ពួកមេដឹកនាំហៅខ្លួនឯងថា "អង្គការបដិវត្តន៍") ។ ខណៈពេលដែលពួកខ្មែរក្រហមនៅមានអំណាច ពួកគេបានបង្កើតគោលនយោបាយដែលមិនគិតពីជីវិតមនុស្ស ព្រមទាំងបង្ក្រាប និងសម្លាប់រង្គាលដែលបង្កើត បានជាអំពើប្រល័យពូជសាសន៍ធំមួយ។ ពួកគេបានប្រែក្លាយប្រទេសនេះទៅជាមណ្ឌលឃុំឃាំងធំមួយដែលក្រោយមកបានវិវត្តទៅជាកន្លែងបញ្ចុះសពនូវប្រជាជនកម្ពុជាប្រមាណពីរលាននាក់ រួមទាំងសមាជិករបស់ខ្លួន និងសូម្បីតែមេដឹកនាំជាន់ខ្ពស់មួយចំនួន។

របបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យគឺជាសោកនាដកម្មដ៏អាក្រក់បំផុតរបស់មនុស្សក្នុងកំឡុងសតវត្សទី 20 ។ អ្នកដែលបានឆ្លងកាត់របបនេះត្រូវបានបាត់បង់ស្មារតីយ៉ាងខ្លាំងដោយបទពិសោធន៍ដែលពួកគេឆ្លងកាត់។ ប្រជាជនកម្ពុជារាប់សែននាក់បានភៀសខ្លួនពីប្រទេសរបស់ពួកគេនិងបានក្លាយជាជនភៀសខ្លួន។ គ្រាប់រាប់លានគ្រាប់ត្រូវបានដាក់ដោយពួកខ្មែរក្រហម និងកងកម្លាំងរដ្ឋាភិបាលដែលបាននាំឱ្យមានការស្លាប់ និងពិការរាប់ពាន់នាក់ចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1980 ។ មួយភាគធំនៃប្រជាជនកម្ពុជាមានបញ្ហាផ្លូវចិត្តដោយសារតែសមាជិកគ្រួសាររបស់ពួកគេត្រូវបានបាត់បង់ ហើយស្មារតីពួកគេត្រូវបានប៉ះទង្គិច។ កត្តាទាំងនេះ គឺជាផ្នែកមួយ ក្នុងចំណោមមូលហេតុចំបងនានានៃជំងឺសង្គមដែលរុករានកម្ពុជានាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។

អានលំអិតបន្ត